دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 The Link Between Self-Efficacy, Alertness, and Opportunity Recognition: Sleep Quality as a Boundary Condition ارتباط بین خودباوری، هوشیاری و تشخیص فرصت‌: نقش کیفیت خواب 1 18 4046 10.22126/eme.2025.12467.1201 FA زینب آیینی گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. 0000-0002-2159-873X سمیه اسدی گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. 0009-0007-3015-1837 ساناز عینی گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. 0000-0001-9650-9167 Journal Article 2025 08 03 Over the past two decades, scholarly interest in the influence of biological factors on entrepreneurship has expanded considerably. Prior studies have explored the ways in which biological processes shape entrepreneurial decisions and behaviors; nevertheless, the dynamic interaction among biological factors, cognition, and behavior within the entrepreneurial context remains insufficiently examined. Accordingly, this study seeks to address this gap by analyzing the relationships between central entrepreneurial cognitive capabilities—namely, self-efficacy and alertness—and opportunity recognition, while also assessing the moderating effect of a biological factor, i.e., sleep quality. A sample of 160 entrepreneurs who had owned and managed a business within the preceding five years was determined using the G*Power software. Data were gathered in early 2025 through a structured questionnaire administered via purposive sampling. The data were analyzed using logistic regression in SPSS version 26. The findings demonstrate that both alertness and self-efficacy exert significant and positive effects on opportunity recognition. Furthermore, sleep quality amplifies the relationship between these cognitive capabilities and opportunity recognition, indicating that biological health plays a pivotal role in enhancing entrepreneurial cognition. These results provide meaningful practical implications for the development of interventions and strategies designed to strengthen entrepreneurs’ cognitive capabilities and thereby improve opportunity recognition. دو دهه گذشته شاهد افزایش چشم‌گیر پژوهش‌ها در ارتباط با تأثیر عوامل بیولوژیک بر کارآفرینی بوده‌ است. پژوهش‌های این حوزه درصدد درک چگونگی اثرگذاری عوامل بیولوژیک بر انتخاب‌ها و رفتارهای کارآفرینان بالقوه و بالفعل بوده‌اند. با این وجود درک چندانی از ارتباط میان بیولوژی، شناخت و رفتار در پژوهش‌های قلمرو کارآفرینی در دست نیست. از همین رو هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط میان قابلیت‌های شناختی (خودباوری و هوشیاری کارآفرینانه) و تشخیص فرصت‌های کارآفرینانه با تأکید بر نقش تعدیل‌گر عامل بیولوژیک کیفیت خواب می‌باشد. پژوهش به لحاظ هدف در گروه پژوهش‌های کاربردی، به لحاظ گردآوری داده‌ها در دسته پژوهش‌های توصیفی-پیمایشی و از نظر ماهیت داده‌ها کمی محسوب می‌شود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کارآفرینانی تشکیل داده‌اند که در پنج سال گذشته مالکیت و مدیریت یک کسب‌وکار را بر عهده داشته‌اند. بر همین اساس حجم نمونه با کمک نرم‌افزار جی پاور تعداد 160 نفر تعیین شد. داده‌ها به وسیله پرسشنامه استاندارد و به روش هدفمند در اواخر سال 1403 جمع‌آوری گردیده است. به منظور تجزیه‌و‌تحلیل داده‌های گردآوری‌شده از روش رگرسیون لجستیک با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان می‌دهد دو قابلیت‌ شناختی هوشیاری و خودباوری تأثیر مثبت و معناداری بر تشخیص فرصت‌های کارآفرینانه دارند و همچنین کیفیت خواب به عنوان متغیر تعدیل‌گر موجب تقویت ارتباط قابلیت‌های ‌شناختی و تشخیص فرصت خواهد شد. از همین رو سلامت بیولوژیک یکی از عوامل اثرگذار بر تقویت شناخت کارآفرینان بالقوه و بالفعل خواهد بود. یافته‌های پژوهش حاضر می‌تواند دلالت‌های کاربردی ثمربخشی در مسیر شناسایی و به‌کارگیری راهکارهای تقویت این قابلیت‌ها به همراه داشته باشد.

https://eme.razi.ac.ir/article_4046_da51380c7b64601d029635b612ba50c3.pdf

دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 Identification and Ranking of Factors Affecting the Legitimacy of Entrepreneurial Businesses with Emphasis on Individual Decision-Making شناسایی و رتبه‌بندی عوامل اثرگذار بر مشروعیت کسب‌وکارهای کارآفرینانه با تأکید بر تصمیم‌گیری‌های فردی 19 40 4031 10.22126/eme.2025.12648.1217 FA محسن اعظمی گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0001-8873-1462 پیمان اکبری گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0003-4302-1867 Journal Article 2025 08 20 Individual decision-making by entrepreneurs plays a significant role in determining the legitimacy of entrepreneurial businesses. Accordingly, the aim of this research was to identify and rank the factors affecting the legitimacy of entrepreneurial businesses with an emphasis on individual decision-making. This research was applied in terms of purpose and qualitative in terms of execution method. The study population included managers of industrial companies in Kermanshah city in the year 2024-2025. From this population, using purposive snowball sampling until theoretical saturation was reached, 14 individuals were selected as experts from among industrial, service, and agricultural managers. Required data were collected through two methods: library research and field research (interviews). For the validity and reliability of the present study, Lincoln and Guba’s criteria (credibility, transferability, dependability, and confirmability) were utilized. The Delphi research findings indicated the identification and ranking of factors affecting the legitimacy of entrepreneurial businesses with an emphasis on individual decision-making factors, including judgmental view, the risk of social sanctions, social awareness, economic stakes, and a lack of trust. Thus, the results demonstrated that individual decision-making can play a major role in the legitimacy of entrepreneurial businesses. Accordingly, small and medium-sized enterprises (SMEs) should design programs to increase public trust and reduce social risks to provide a suitable environment for the growth of entrepreneurial businesses. تصمیم‌گیری‌های فردی کارآفرینان نقش مهمی در تعیین مشروعیت کسب‌وکارهای کارآفرینانه ایفا می‌کنند. بر این اساس، هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر مشروعیت کسب‌وکارهای کارآفرینانه با تأکید بر تصمیم‌گیری‌های فردی می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، کیفی بوده است. جامعه مورد مطالعه این پژوهش شامل مدیران شرکت‌های صنعتی شهر کرمانشاه در سال 1403 بوده است. از میان این جامعه، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند از نوع گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع نظری، تعداد 14 نفر به عنوان خبره از میان (مدیران صنعتی، خدماتی و کشاورزی) انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز از طریق دو روش کتابخانه‌ای و میدانی (مصاحبه) جمع‌آوری شد. برای روایی و پایایی پژوهش حاضر از معیارهای لینکلن و گوبا (اعتبارپذیری، انتقال‌پذیری، اطمینان‌پذیری، تأییدپذیری) بهره گرفته شد. یافته‌های پژوهش دلفی حاکی از شناسایی و رتبه‌بندی عوامل اثرگذار بر مشروعیت کسب‌وکارهای کارآفرینانه با تأکید بر تصمیم‌گیری‌های فردی شامل: دید قضاوتی، ریسک تحریم‌های اجتماعی، آگاهی اجتماعی، سهام اقتصادی و کم‌اعتمادی بود. با این اوصاف، نتایج نشان‌دهنده آن بود که تصمیم‌گیری‌های فردی می‌تواند نقش مهمی در مشروعیت کسب‌وکارهای کارآفرینانه داشته باشد. بر همین اساس شرکت‌های کوچک و متوسط باید برنامه‌هایی برای افزایش اعتماد عمومی و کاهش ریسک‌های اجتماعی طراحی کنند تا محیط مناسبی برای رشد کسب‌وکارهای کارآفرینانه فراهم کنند.

https://eme.razi.ac.ir/article_4031_70fcaf4048176f6b4908e6c06056e84a.pdf

دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 Developing Optimal Mechanisms for Rural Women's Participation in Medicinal Plant Businesses with an Entrepreneurial Approach in Ilam Province توسعه سازوکارهای بهینه مشارکت زنان روستایی در کسب‌وکارهای گیاهان دارویی با رویکرد کارآفرینانه در استان ایلام 41 60 4025 10.22126/eme.2025.12950.1230 FA زهره جابری گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران. 0000-0002-1760-8296 مسلم سواری گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران. 0000-0002-1760-8296 Journal Article 2025 10 07 Ilam Province, with its rich natural resources and diverse vegetation, has a high potential for developing entrepreneurial businesses in the field of medicinal plants. Rural women, particularly household heads, play a crucial role in utilizing these resources and can become key economic drivers in the region through an entrepreneurial approach. Developing optimal mechanisms for their participation can foster social empowerment, reduce unemployment, and promote sustainable livelihoods. This research was conducted to identify obstacles and design entrepreneurial solutions to enhance women’s participation in medicinal plant businesses in Ilam Province. A qualitative approach using the grounded theory paradigm was employed to identify effective entrepreneurial mechanisms. The primary data collection tool was semi-structured interviews, conducted with 19 participants until theoretical saturation was achieved. The results revealed that the most significant challenges faced by rural women included: the adverse effects of sanctions on business (such as the multiple increases in the prices of seeds and inputs), lack of support from government institutions for rural women’s enterprises, limited access to higher education and career advancement, opposition from family and relatives to starting a business, difficulties commuting from villages to cities during different seasons, prioritization of wheat cultivation limiting space for medicinal plants, physical health risks due to the pressures of heavy labor, absence of guaranteed purchase policies for medicinal plants, and challenges in accessing government loans and credits. To address these obstacles, nine mechanisms were identified and categorized within the Strauss and Corbin model: economic mechanisms, social mechanisms, cultural-scientific mechanisms, personal-psychological mechanisms, legal-legal mechanisms, policy-making mechanisms, support mechanisms, equipment mechanisms, and environmental-geographical mechanisms. These mechanisms provide a structured framework for promoting women’s participation and advancing medicinal plant entrepreneurship in the region. استان ایلام با برخورداری از منابع طبیعی غنی و پوشش گیاهی متنوع، ظرفیت بالایی برای توسعه کسب‌وکارهای کارآفرینانه در حوزه گیاهان دارویی دارد. زنان روستایی، به‌ویژه سرپرستان خانوار، نقش مهمی در بهره‌برداری از این منابع ایفا می‌کنند و می‌توانند با رویکرد کارآفرینانه، به محرک‌های اقتصادی منطقه تبدیل شوند. تدوین سازوکارهای بهینه برای مشارکت آنان، زمینه‌ساز توانمندسازی اجتماعی، کاهش بیکاری و ارتقای معیشت پایدار خواهد بود. این پژوهش در راستای شناسایی موانع و طراحی راهکارهای کارآفرینانه برای توسعه مشارکت زنان در کسب‌وکارهای گیاهان دارویی استان ایلام انجام شده است. در راستای شناسایی سازوکارهای کارآفرینانه از رویکرد کیفی و پارادایم نظریه داده‌بنیاد استفاده شد. ابزار جمع‏‌آوری داده‌ها، مصاحبه نیم‏ه‌ ساختاریافته بود که با 19 نفر از مشارکت‌کنندگان اشباع نظری حاصل شد. نتایج نشان داد که مهم‌ترین چالش‌هایی که زنان روستایی با آن مواجه بودند عبارتند از تأثیر سوء تحریم‌‏ها بر کسب‌وکار (از جمله افزایش مکرر قیمت بذر و نهاده‌‏های مصرفی)، عدم حمایت نهادها و ادارات دولتی از کسب‌وکار زنان روستایی، نداشتن فرصت‏‌های تحصیل بالاتر و عدم دستیابی به جایگاه و مراتب بالاتر، مخالفت خانواده و اقوام در راه‌‏اندازی کسب‌وکار، بروز مشکلات رفت و آمد در فصول مختلف سال از روستا به شهر، اولویت دادن به کشت گندم و عدم پذیرش کشت گیاهان دارویی در منطقه، آسیب رسیدن به سلامت جسم به دلیل فشار و سختی کار زیاد، عدم تخصیص سیاست‌‏هایی جهت خرید تضمینی گیاهان دارویی، دشواری دسترسی به وام و اعتبارات دولتی. در نهایت جهت رفع موانع کسب‌وکارهای گیاهان دارویی با رویکرد کارآفرینانه 9 سازوکار از قبیل سازوکار اقتصادی، سازوکار اجتماعی، سازوکار فرهنگی- دانشی، سازوکار شخصی- روان‏شناختی، سازوکار قانونی- حقوقی، سازوکار سیاست‏‌گذاری، سازوکار حمایتی، سازوکار تجهیزاتی و سازوکار محیطی- جغرافیایی در قالب مدل اشتراوس و کوربین شناسایی و دسته‌‏بندی شدند. این سازوکارها چارچوب ساختاری را برای بهبود مشارکت زنان و پیشبرد کارآفرینی گیاهان دارویی در منطقه فراهم می‌کنند.

https://eme.razi.ac.ir/article_4025_f20d58200b5fc8fbf62ec2b08f0c8dfc.pdf

دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 Analysis of Factors Influencing the Development of Green Entrepreneurial Behaviors among Farmers in the Face of Climate Change: Evidence from Tropical Regions of Kermanshah Province واکاوی عوامل مؤثر بر توسعه رفتارهای کارآفرینانه سبز کشاورزان در مواجهه با بحران تغییرات آب‌وهوایی؛ شواهدی از مناطق گرمسیری استان کرمانشاه 61 78 4081 10.22126/eme.2025.13245.1254 FA احسان خسروی گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. 0000-0002-4143-090X نادر نادری گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. 0000-0002-3346-7032 حسین آزادی گروه اقتصاد و توسعه روستایی، دانشگاه لیژ، لیژ، بلژیک. 0000-0002-5108-1993 فرانک کرمیان گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. 0000-0003-1547-9133 قدرت اله طلایی گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0002-9006-2792 Journal Article 2025 11 26 One of the most serious threats facing the agricultural sector worldwide, especially in tropical regions, is the climate change crisis, which has jeopardized food security and the livelihoods of local communities. In these circumstances, traditional agricultural approaches are no longer responsive to the challenges ahead, and the need for a transformation in farmers' attitudes and behaviors with a green entrepreneurship approach is more than ever apparent. In this regard, the development of green entrepreneurship behavior in the agricultural sector as an emerging paradigm is an approach in which farmers not only seek economic profitability but also seek to adapt to climate change and create sustainable added value by adopting environmentally friendly methods and actions. Therefore, the main purpose of this research was to investigate the factors affecting the development of green entrepreneurial behaviors of farmers in the face of the climate change crisis in the tropical regions of Kermanshah province. This research was conducted with a qualitative approach and using the directional content analysis method. The study population of this research included all experts in the field of the subject under study. Purposeful snowball sampling was used to select the interviewees. Sampling continued until data saturation was reached, that is, until no new data was found. In this research, data saturation was achieved through interviews with 15 people from the aforementioned community. Data collection tools included document review, in-depth and semi-structured individual interviews, group discussions, and field note-taking, or often a combination of these methods. Reliability was achieved through the triangulation technique. According to the findings, the most important factors included psychological factors, educational-information factors, economic factors, environmental-climatic factors, social-cultural factors, institutional-governance factors, infrastructure factors, and environmental responsibility. Based on the research results, improving climate knowledge and strengthening green entrepreneurial skills among farmers can provide the basis for increasing their adaptation to the climate change crisis. Finally, based on the findings, practical recommendations were presented, including holding training workshops on climate knowledge and strengthening green entrepreneurial skills. یکی از جدی‌ترین تهدیدهای پیشِ روی بخش کشاورزی در سراسر جهان، به‌ویژه در مناطق گرمسیری، بحران تغییرات آب‌وهوایی است که امنیت غذایی و معیشت جوامع محلی را به مخاطره انداخته است. در این شرایط، رویکردهای سنتی کشاورزی دیگر پاسخگوی چالش‌های پیش‌ِ رو نیستند و ضرورت تحول در نگرش و رفتار کشاورزان با رویکرد کارآفرینی سبز بیش‌ازپیش محسوس است. در این راستا توسعه رفتار کارآفرینی سبز در بخش کشاورزی به‌عنوان یک پارادایم نوظهور، رویکردی است که در آن کشاورزان نه‌تنها به دنبال سودآوری اقتصادی بلکه با اتخاذ روش‌ها و اقدامات دوستدار محیط زیست، درصدد سازگاری با تغییرات آب‌وهوایی و ایجاد ارزش افزوده پایدار می‌باشند. بنابراین هدف کلی از انجام این پژوهش، واکاوی عوامل مؤثر بر توسعه رفتارهای کارآفرینانه سبز کشاورزان در مواجهه با بحران تغییرات آب‌وهوایی در مناطق گرمسیری استان کرمانشاه بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با به‌کارگیری روش تحلیل محتوای جهت‌دار انجام پذیرفت. جامعه مورد مطالعه این پژوهش شامل کلیه خبرگان در زمینه موضوع مورد پژوهش بود. برای انتخاب مصاحبه‌شوندگان از نمونه‌گیری هدفمند از نوع گلوله‌برفی استفاده شد. نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع داده‌ها ادامه داشت یعنی تا زمانی که داده جدیدی یافت نشد. در این پژوهش از طریق مصاحبه با 15 نفر از جامعه مذکور، اشباع داده‌ها حاصل شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل بررسی اسناد و مدارک، مصاحبه عمیق و نیمه‌ ساختاریافته انفرادی، بحث گروهی و یادداشت‌برداری میدانی یا اغلب ترکیبی از این روش‌ها بود. قابلیت اعتماد از طریق تکنیک مثلث‌سازی حاصل شد. بر اساس یافته‌ها مهم‌ترین عوامل شامل عوامل روان‌شناختی، عوامل آموزشی– اطلاع‌رسانی، عوامل اقتصادی، عوامل محیطی– اقلیمی، عوامل اجتماعی– فرهنگی، عوامل نهادی– حکمرانی، عوامل زیرساختی و مسئولیت زیست‌محیطی بودند. بر اساس نتایج پژوهش، ارتقاء دانش اقلیمی و تقویت مهارت‌های کارآفرینانه سبز در میان کشاورزان می‌تواند زمینه افزایش سازگاری آنان با بحران تغییرات آب‌وهوایی را فراهم کند. در پایان نیز بر اساس یافته‌ها پیشنهادهای کاربردی از جمله برگزاری کارگاه‌های آموزشی در خصوص دانش اقلیمی و تقویت مهارت‌های کارآفرینانه سبز ارائه شده است.

https://eme.razi.ac.ir/article_4081_ead442f273abbd8d80dc85ba6bb3cad9.pdf

دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 The Effect of Work-Family Conflict and Entrepreneurial Regret on the Subjective Well-Being of Rural Small Business Owners in Nahavand County تأثیر تعارض کار-خانواده و پشیمانی کارآفرینانه بر رفاه ذهنی صاحبان کسب‌وکارهای خرد روستایی در شهرستان نهاوند 79 96 4021 10.22126/eme.2025.12348.1191 FA سعید کریمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0003-2909-8016 سیما رییسی گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0003-2909-8017 هارم بیمنز گروه علوم آموزش و یادگیری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه و پژوهشگاه واخنینگن، واخنینگن، هلند. 0000-0003-2955-8211 Journal Article 2025 07 10 The aim of this study is to examine the role of work-family conflict and entrepreneurial regret in explaining the subjective well-being of rural small business owners. Given the growing challenges faced by entrepreneurs and business owners in rural areas—such as extensive family responsibilities, ongoing economic pressures, and environmental uncertainties—it is essential to explore the psychological factors that influence their well-being. Understanding these factors can inform the development of supportive interventions and targeted policies aimed at enhancing resilience and ensuring the sustainability of rural businesses. Adopting a quantitative and cross-sectional approach, the study surveyed 100 owners of micro rural businesses in Nahavand County. Data were collected using standardized questionnaires and analyzed through Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) with SmartPLS version 4.0. The findings revealed that work-family conflict had a significant positive effect on entrepreneurial regret and a significant negative effect on subjective well-being. Furthermore, entrepreneurial regret was negatively associated with subjective well-being. Mediation analysis showed that entrepreneurial regret partially mediated the relationship between work-family conflict and subjective well-being. These results highlight the importance of psychological support, resilience training, and efforts to help entrepreneurs balance family and work responsibilities. By providing new insights into the psychological dynamics of rural entrepreneurship, this research offers practical implications for policymakers and rural development organizations aiming to improve the quality of life for rural entrepreneurs. هدف این پژوهش بررسی نقش تعارض کار-خانواده و پشیمانی کارآفرینانه در تبیین رفاه ذهنی صاحبان کسب‌وکارهای خرد روستایی است. با توجه به چالش‌های روزافزونی که کارآفرینان و صاحبان کسب‌وکار در مناطق روستایی با آن مواجه‌اند ـ از جمله مسئولیت‌های خانوادگی گسترده، فشارهای اقتصادی مستمر و عدم قطعیت‌های محیطی و نهادی ـ پرداختن به عوامل روان‌شناختی مؤثر بر کیفیت زندگی و سلامت روانی این گروه، اهمیتی دوچندان می‌یابد. درک این عوامل می‌تواند به طراحی مداخلات حمایتی و سیاست‌گذاری‌های هدفمند برای ارتقای تاب‌آوری و پایداری کسب‌وکارهای روستایی کمک کند. این مطالعه با رویکردی کمّی و مقطعی در میان ۱۰۰ نفر از صاحبان کسب‌وکارهای خرد در شهرستان نهاوند انجام شد. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه‌های استاندارد جمع‌آوری و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SmartPLS نسخه ۴ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که تعارض کار-خانواده تأثیر مثبت و معناداری بر پشیمانی کارآفرینانه و تأثیر منفی بر رفاه ذهنی دارد. همچنین، پشیمانی کارآفرینانه به‌طور معناداری با کاهش رفاه ذهنی مرتبط بود. نتایج تحلیل میانجی‌گری حاکی از آن بود که پشیمانی کارآفرینانه رابطه بین تعارض کار-خانواده و رفاه ذهنی را به‌طور نسبی میانجی‌گری می‌کند. این یافته‌ها بر اهمیت حمایت روانی، آموزش تاب‌آوری و ایجاد توازن بین مسئولیت‌های خانوادگی و الزامات شغلی برای کارآفرینان روستایی تأکید دارند. این مطالعه با ارائه بینشی جدید از تعاملات روان‌شناختی در کارآفرینی روستایی، می‌تواند به سیاست‌گذاران و نهادهای توسعه روستایی در بهبود کیفیت زندگی کارآفرینان کمک کند.

https://eme.razi.ac.ir/article_4021_01206644afd0b11a7a5c1785c49e784b.pdf

دانشگاه رازی آموزش و مدیریت کارآفرینی 2980-9436 4 4 2026 01 01 Entrepreneurial Comeback from Failure: Uncovering the Antecedents of Re-Entry Intentions in International Entrepreneurship بازگشت کارآفرینانه از شکست: واکاوی پیشایندهای قصد ورود مجدد به کارآفرینی بین‌الملل 97 116 4065 10.22126/eme.2025.12514.1208 FA بهزاد محمدیان گروه مدیریت، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-2157-5113 مرضیه طهماسبی گروه کسب‌وکار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0001-2368-7066 ساتش سوخای گروه مطالعات مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه وست ایندیز، سنت آگوستین، ترینیداد و توباگو. 0009-0000-8738-7428 Journal Article 2025 07 28 With the growing expansion of entrepreneurial activities at the international level, business failure has become an inevitable yet influential phenomenon with profound economic, psychological, and social consequences. However, failure can also serve as an opportunity for learning and growth, particularly when learning mechanisms are effectively activated. Accordingly, this study aims to identify and analyze the antecedents of re-entry intention into international entrepreneurship after failure. The research employed a quantitative–quantitative mixed approach. In the first stage, 20 potential criteria affecting re-entry intention were extracted from the literature and expert opinions and prioritized using the Best–Worst Method (BWM), based on evaluations from 15 international entrepreneurship experts and practitioners. In the second stage, the 10 most significant criteria were structured and analyzed through Interpretive Structural Modeling (ISM) to examine the interrelationships and hierarchical dynamics among them. The findings reveal that among the four main categories—cognitive, individual, organizational, and institutional factors—the components of entrepreneurial alertness, learning from failure, fear of failure, entrepreneurial orientation, national culture, entrepreneurial ecosystem, prior experience, entrepreneurial identity, networks, managerial team, and family were identified as the most influential. The ISM results classified these components into five hierarchical levels, offering a comprehensive view of their interconnections. At the fifth level, the fundamental factors of entrepreneurial ecosystem and prior experience act as key enablers that provide the foundation for other components. The fourth level includes entrepreneurial identity and learning from failure, which emerge under the influence of the foundational factors and prepare the ground for higher-level constructs. Networks, positioned at the third level, serve as mediating and facilitating elements between individual and environmental dimensions. At the second level, national culture and managerial team function as contextual social and organizational factors that shape motivation and re-entry tendencies. Finally, entrepreneurial alertness, fear of failure, and entrepreneurial orientation appear at the first level, representing the ultimate outcomes of the interactions among all preceding factors. Overall, the hierarchical structure highlights that developing a dynamic entrepreneurial ecosystem and fostering early entrepreneurial experiences can gradually lead to the emergence of other key components influencing re-entry into entrepreneurship. The findings contribute to the theoretical understanding of post-failure entrepreneurial behavior and offer practical insights for policymakers and support institutions in designing retraining, counseling, and empowerment programs for failed entrepreneurs seeking to reengage in entrepreneurial activities. با گسترش فعالیت‌های کارآفرینانه در سطح بین‌الملل، شکست کسب‌وکار به پدیده‌ای اجتناب‌ناپذیر اما تأثیرگذار تبدیل شده است که پیامدهای اقتصادی، روان‌شناختی و اجتماعی گسترده‌ای دارد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تحلیل پیشایندهای قصد بازگشت به کارآفرینی بین‌المللی پس از شکست انجام شده است. این پژوهش با رویکرد ترکیبی کمی–کمی انجام شد. در گام نخست، ۲۰ معیار مؤثر بر قصد بازگشت بر اساس مرور ادبیات و نظر خبرگان استخراج و با استفاده از روش بهترین بدترین توسط ۱۵ نفر از متخصصان و فعالان کارآفرینی بین‌المللی اولویت‌بندی شد. در گام دوم، ۱۰ معیار با بالاترین اهمیت با بهره‌گیری از مدل‌سازی ساختاری تفسیری سطح‌بندی و روابط میان آن‌ها بررسی گردید. نتایج نشان داد که در میان چهار گروه اصلی شامل عوامل شناختی، فردی، سازمانی و نهادی، مؤلفه‌های هوشیاری کارآفرینانه، یادگیری از شکست، ترس از شکست، گرایش کارآفرینانه، فرهنگ ملی، زیست‌بوم کارآفرینی، تجربه‌ی پیشین، هویت کارآفرینانه، شبکه‌ها، تیم مدیریتی و خانواده بیشترین اهمیت را دارند. تحلیل ساختاری نشان داد این عوامل در پنج سطح سلسله‌مراتبی قرار می‌گیرند. در سطح پنجم، دو عامل بنیادی زیست‌بوم کارآفرینی و تجربه‌ی پیشین قرار دارند که بستر شکل‌گیری سایر مؤلفه‌ها را فراهم می‌سازند. در سطح چهارم، هویت کارآفرینانه و یادگیری از شکست قرار گرفته‌اند که تحت تأثیر عوامل زیربنایی بوده و زمینه‌ساز شکل‌گیری سایر سطوح هستند. شبکه‌ها در سطح سوم نقش واسطه‌ای میان عوامل فردی و محیطی ایفا می‌کنند. در سطح دوم، فرهنگ ملی و تیم مدیریتی به‌عنوان عوامل زمینه‌ای اجتماعی و سازمانی بر انگیزش و تمایل به بازگشت اثرگذارند. در نهایت، هوشیاری کارآفرینانه، ترس از شکست و گرایش کارآفرینانه در سطح نخست قرار دارند که حاصل تعامل همه عوامل پیشین هستند. به‌طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهند ایجاد زیست‌بوم کارآفرینی پویا و تقویت تجربیات اولیه کارآفرینانه می‌تواند به شکل‌گیری تدریجی سایر مؤلفه‌های مؤثر بر بازگشت به کارآفرینی کمک کند. این پژوهش ضمن توسعه چارچوب نظری رفتار کارآفرینانه پس از شکست، می‌تواند راهنمایی برای سیاست‌گذاران و نهادهای حمایتی در طراحی برنامه‌های بازآموزی، مشاوره و توانمندسازی کارآفرینان شکست‌خورده باشد.

https://eme.razi.ac.ir/article_4065_84211f88cd1dc642278fdb1f13e7122a.pdf